2016(e)ko uztailakren 10(a), igandea

Mavros (II)


Aurreko partida: http://roleatzen.blogspot.com.es/2016/05/mavros-i.html

Deathwatch Squad

Prometeo, Ultramarinen ataleko marine taktikoa
Furius, Aingeru Odoltsuen ataleko asaltuzko marinea
Maddock, Arrabioen ataleko botikaria

Gunther, Ukabil Inperialen ataleko teknomarinea

Desagertutako Kamarada

Gatzgabetze planta garbitu ondoren, Thabriatik ateratako hiru marineak aurreko gauean hil zituzten mutanteak pilatu eta su emango diete. Azkeneko mutantea botatzean Arrabioak zerbaitetaz ohartuko da. Badirudi herese guztiak pultsera moduko bat dutela eskumuturretan eta gertutik begiratuta konturatuko dira Thabriako ospitaleko identifikatzailea dela. Honen inguruan pentsatzen ari zirela soroetatik hurbiltzen ari zen norbait igarri dute. Servo-armadura zikinduta, urrats geldia baino irmo, Deathwatch eskuadrako kide desagertu batekin topatu dira; Prometeo, besaburuko urdina harrotasunez eramaten duena. Agurtu eta denbora gutxian eguneratu egiten dute. Ultramarineak ez daki ezer eskuadratik desagertuta dagoen kide bakarraz. Berdin dio. Transmisorea aurkitu behar dute, ez desagertutako marinearengatik bakarrik, inguruan dauden soldadu leial guztiak batzeko baizik. Beraien agindupean eldar eta krootei aurre egiteko gai izango dira, gurtzero eroriko gizonak erreskatatzeko aukera dago oraindik.

Mendian Gora

Mavroseko mendikate zentrala
Transmisorea bailara ixten duen hegoaldeko mendietan kokatzen dela erran zieten Thabrian. Beraz, tresneria hartuz basora sartuko dira, lehenengo mendira igotzeko asmoz. Bidean kroot basoen ezaugarri batzuk aurkitu dituzte. Hasteko, goizaldean  igarobideruntz tolestu egiten diren zuhaitz batzuekin topatuko dira,  alde bateko eta besteko adastak elkartu arte, tunel antzeko bat osatuz. Ikaratuak tunela alde batera utziko dute eta baso erditik jarraituko dute. Beraien ibilaldian kroot hegaztiak ikusiko dituzte, eta usadio den bezala bertan akabatu ere. Honela, azkenik, mendiko tontorreta iritsiko dira.

Bailara osoko punturik altuenera iritsiko dira eta bertatik basoaren izugarrizko tamainaz ohartzeaz gain orain dela gutxi eman zen borroken aztarnak ikusiko dituzte. Presio berritu honekin txangoarekin segituko dute.

Forçako Bunkerrak

Mendia igo eta hautemango duten lehenengo gauza gizakien eskuez eraikitako bunker batzuk izango dira. Aldapa gora doazela transmisorea han egongo ote den pentsatuko dute, behintzat, krooten arrastoak aurkitu arte. Aldapa txikian dozenaka kroot daude, hilda, suzko armen zauriekin. Hala ere, bunkerraren atera birrinduta dago eta arma pisutsu batzuek marineei destatzean gure hiltzaile profesionalak urduri jarriko dira.

Atea zegoen lekutik kroot gerlari bat aterako da. Arma inperial bat du eskuan eta inguruko mendiak seinalatuz:

Y'Kator! Y'Kator!

Oihu egingo du. Marineak ez dute askoz gehiagorik behar. Adio esan eta etorri diren lekutik bueltatuko dira.

Si Señor

Mendiko Autobidea

Hurrengo bi egunak harri eta harkaitzen artean pasako dituzte, elderren krudeltasunaren adibideak ikusiz (gorputz larrutuak mendietatik zintzilik) eta marineak ezustean harrapatuko dituzten merkatari edo txatar-biltzaileekin (Guntherren gremio berberakoak) elkartuz. Prometeo, taldeko pragmatikoena seguruenik, eskuadraren frontean jarri nahi zituen, Enperadorea zerbitzatu dezaten baino besteak uko egin zioten proposamenari. Baliteke hurrengo egunean damutu izana.

Merkatariak atzean utzita, bidaiaren 4.egunean beste gizaki talde batekin elkartu ziren. Hauek Inperioko soldaduak ziren, baino, badirudi merkatariak ez bezala, Enperadorea gehiegi zerbitzatu zuten soldaduak zirela. Maddocken aginduei gor, soldaduak ez zuten basora bueltatu nahi eta noski, gure marineak ez zuten traidorerik gustoko. Furiusek, odolez zinkinduta dagoen ezpata-zerra atera eta festari hasiera eman zion.

Laserrak, plasma, bolterraren soinu bereizgarria eta granadak, granada askoren burrumba entzun zen.

Hautsa ezartean 8 soldadu hilik eta marine zauritu bat zegoen. Armak garbitu, kargadore berri bat ipini eta mendiko hurrengo izkinatik desagertu zen eskuadra.



Orain arteko ibilbidea




2016(e)ko uztailakren 5(a), asteartea

Errugabetasun Galdua (V)

*) Barneko Etsaiaren (Enemigo Interior) azkeneko sarrera :http://roleatzen.blogspot.com.es/2016/04/inocencia-perdida-iv.html

**) Hemendik aurrera Warhamer Fantasyko sarrerak euskaraz ere

Delezar, inoiz konzientzia ausiki egin ez dion itzalpeko aztia

Dieter, Verena gurtzen duen justiziazko zalduna

Floki, errunen arotza den Karak Azgarako nanoa

Akabo Guy

Bart gaueko bileraren ondoren gure abenturazaleak adostu zuten nola hurbilduko diren baroiaren gazteluraino; Kondearen mezulariez mozorratuak jauntxo traidorea Dax-era engainatua ekarriko zuten. Ideia honekin oheratu ziren eta hurrengo goizean, udazkeneko egun argitxu horretan neskameen oihuengatik jakin zuten Guy hilda zegoela. Dozenaka labankadekin sabelean, hesteak erdi aterata eta odolez blai aurkitu zuten konderri honetan zuten lagun bakarra.

Horrelako zerbait
Hala ere, planarekin jarraitu zuten, Basoreauxera iritsiz. Bidean, lurrak lantzen zituzten nekazari gutxi ikusteaz aparte, lantza bat heltzen ez zekiten guardia batzuekin topatu ziren eta gure heroiak honi guztiari susmo txarra hartu zioten. Gaztelutxoaren sarreran etxezainarekin hitz egin ostean baroia zalgurdi beltz batean sartzen da, bere emazteaz lagunduta. Dena errexegia zirudien eta Floki, nano fidegaitz bat izanik, begi kolpe bat eman zion aitoren seme-alaba hauei. Aurpegia txuritu zitzaion momentu batez, ohartzerakoan, baroiaren emaztea Dax-en ezagutu zuten lakuko damatxoa zela.

Segada

Gaua bidaitzen pasa ondoren, jarraileria Dax-era iritsi zen. Gazteluko plazan Godofredo, Anabelle eta Hugh itxoiten ari zieten. Baroia zalgurditik jaistean bere emaztea erraus kutxa batekin jarraitu zion. Bapatean Hughen ahotsa inguruak burrunbatzen ditu esanez hori ez dela Basoreauxeko baroia. "Baroiaren" emazteak hartzen du hitza ohiukatuz bere senarra gaztelu honetan hil zutela, pozoiaren bitartez, eta ondoren kutxa altxatzen du.

Dieter, Floki eta Delezar ez dakite nun sartu eta gertakizunak abailduak ikuskari bezala gelditzen dira. Minutu bakan batzutan baroi faltsua bertan akatuko dute eta baronesa ziega ilun batean sartuko dute. Gauean Godofredok traidorearen atxiloketa ospatuko du, jantokiko mahai guztiak janari eta edariz betez. Anabelle alai dago eta bere inguruan tximeleta batzuk agertuko dira. Badirudi dena amaitu dela, baino zer egin dute Dax-en gure protagonistak? Jauntxo zital baten morroiak izan, besterik ez? Erabat galduta zeuden, baino gaua luzea izango zen.

Lakuko Damatxoa, Gaueko Anderea

Afaltzen ari ziren bitartean zerbitzari batek erran zien baronesak beraiekin hitz egin nahi zuela eta hirukoteak ezer esan baino lehen herrimaulten sinbolo bat erakutsi zien, jakin zezaten beraien lagunak zirela. Gazteluko leotzeta jaitsi ziren ziztu bizian aitzaki baten bidez, festan denak mozkor-mozkor eginda egoteak asko lagundu zuen.

Zigor ziega hauetan Welf soldadu inperiala aurkitu zuten, Anabelleren ustezko bortxatzailea. Hilda zegoen hau ere bai, aurpegia puztuta eta kolore askotakoa zuen. Kartzelazaina busti ondoren Basoreuxeko anderearekin (edo lakuko damatxoarekin) elkartu ziren. Marianna Chevaux bezala aurkeztu zen eta mespretxuz hitz egin zien. Gauza onak entzunda zituen Bogenhaffeneko hirukoteaz baina badirudi oraingo honetan ezgai zirela ona edo txarra bereizteko. Mariannak aitortuko die gau horretan ihes egingo duela, eta tartean jarri ez gero Godofredo bezala bukatuko dutela. Hau jakinda adoretsu, hirukotea gaztelutik aterako dira, kanpoko plazan geldituz.

Ordu pare bat pasa ondoren gazteluko harresietan soinuak entzungo dituzte; eraso isil bat zirudien. Lehenengo guardiak alarma joko dute eta momentu batean plaza gudu-zelai batean bilakatuko da. Orduan, Delezarrek eraikinaren balkoiean zerbait hautemango du; Marianna. Anderea esku bat goratuko du eta horrekin batera inguruko basoetatik auhenezko oihartzun bat entzungo dute.